Dé organisatie voor ouderen en mensen met een verstandelijke beperking in Oost-Nederland
header afbeelding

Alienke Hofsink

Alienke Hofsink is de moeder van Thom. Een vrolijk ventje van 5 en de oudste van hun drie kinderen. Alienke werkte in de psychiatrische zorg en het ‘fladderen’ van Thom was haar niet ontgaan. Maar dat er echt iets aan de hand zou zijn, daar wilde ze eerst niet aan. ‘Dat fladderen of wapperen met de handjes kan duiden op autisme, dat wist ik wel. Maar ik kon het gewoon niet rijmen met zijn karakter. Hij is immers ook heel open en sociaal naar andere mensen. Het duurde een paar jaar voordat we uiteindelijk bij de Integrale Vroeg Hulp (IVH) terechtkwamen. Deels omdat we eerder niet de juiste deskundigen te spreken kregen, maar ook omdat ik het zelf een tijdje tegen heb gehouden. Op aanraden van de IVH ging Thom voor een aantal maanden 2 dagdelen naar de Observatiegroep van De Elzenhoek. En hier bleek dat er wel degelijke sprake was van autisme. Ergens was het wel goed om het uitgesproken te hebben. Je maakt je voor die tijd toch al zorgen, maar nu was ik vooral benieuwd. Wat zou Thom nog wél kunnen leren, hoe zou hij zich ontwikkelen, wat stimuleert hem? Ik stond heel erg open voor wat er mogelijk was. Iedere ouder wil graag dat zijn of haar kind groei doormaakt, maar dat gebeurde tot op dat moment nauwelijks bij Thom. Niet thuis en niet op de peuterspeelzaal. Dus ik was vooral benieuwd wat ze bij De Elzenhoek wilden proberen en wat wij ervan zouden kunnen leren.’ 


Zo klein alleen in de bus
‘Thom kon terecht in een schoolvoorbereidende groep op De Elzenhoek. Het moeilijkste? Dat hij werd gehaald en thuisgebracht met een busje. Dat was echt wel een dingetje. Of nou ja, zeg maar gewoon: vrij confronterend. Zo klein en dan al zonder ons in die bus. Maar het kon niet anders, zijn jongere broertje moest ook op tijd bij de peuterspeelzaal zijn. Gelukkig houdt Thom erg van autorijden en bussen, dus zelf vond hij het prachtig. En ook heel belangrijk: we merkten al snel dat De Elzenhoek hem goed deed. Hij werd meer gestimuleerd, meer geprikkeld en dat werkte thuis door: we kregen meer reactie van hem.‘

Warm bad
‘Inmiddels gaat Thom naar het speciaal basisonderwijs in Hardenberg, in eerste instantie voor een proefperiode van een half jaar. Hij heeft het er prima naar zijn zin en komt vaak zingend thuis. Terugkijkend hebben we de tijd bij en de contacten met De Elzenhoek als een warm bad ervaren. Thom lag onlangs even in het ziekenhuis en één van zijn vroegere begeleidsters kwam nog om het hoekje kijken, dat typeert wel de betrokkenheid vind ik. Zelf zijn we heel blij dat we destijds de stap genomen hebben, hoewel dat heus niet zo makkelijk is. Maar we hebben er vooral veel steun, herkenning en begeleiding gevonden, waardoor Thom nu lekker in zijn vel zit en met plezier naar school gaat.’

Bellen Mailen